Alexandra voelde zich rusteloos de laatste tijd. Het was juni en ze had net een aantal maanden een nieuwe baan op een groot accountantskantoor waar ze haar draai inmiddels aardig gevonden had. Met haar nieuwe baan had ze ook een mooi appartement gekocht op de eerste etage in het centrum van de stad, waar ze niet al teveel voor betaald had. Haar leven liep op rolletjes en alle reden om tevreden te zijn, maar toch zat Alexandra niet helemaal lekker in haar vel. Misschien waren haar levensomstandigheden nu zo goed dat ze eindelijk weer eens toekwam aan zichzelf. En dat beviel Alexandra niet. Ze was een jaar geleden gescheiden van een vent die nauwelijks naar haar omkeek. Sindsdien had ze geen relatie meer gehad, hoewel ze niet te klagen had over aandacht van het andere geslacht. Alexandra was dan ook een aantrekkelijke vrouw om te zien. Ze was 28 jaar maar zag er jaren jonger uit. Ze was vrij lang en viel op door haar mooie halflange haar met prachtige natuurlijke krullen. Ze had veelzeggende bruine ogen een een sensuele mond. Ze was wat je noemde een natuurlijke schoonheid en ze gebruikte dan ook nauwelijks make-up. Verder was ze slank en haar welgevormde lange benen vielen in de korte jurkjes die ze in deze tijd van het jaar meestal droeg, behoorlijk op, evenals haar prachtige borsten. Alexandra was trots op haar borsten, die nog steeds de vorm en stevigheid hadden van toen ze achttien was. Ze had een mooie cup C, met tepels die niet al te groot waren maar wel behoorlijk dik. In een gekke bui had ze een paar jaar geleden ringetjes door haar tepels laten zetten. Het was een verrassing voor haar man, die het echter niet kon waarderen. Integendeel, het stootte hem eerder af. Voor Alexandra was dit een grote teleurstelling, maar om het hem in te wrijven droeg ze de ringetjes altijd. Soms vroeg ze zich serieus af of haar man misschien wel homo was, zo weinig belangstelling toonde hij voor haar, hoe uitdagend ze zich ook kleedde en wat ze ook deed om hem op te winden. Ze was ook begonnen haar kutje kaal te scheren om haar man extra te prikkelen, maar ook dat was vergeefse moeite.

Maar goed, nu was ze dan al een tijdje van hem af. Haar sexuele gevoelens waren sindsdien echter alleen maar sterker geworden, ze had ook al lange tijd geen man gehad. Nu haar huis en haar baan geregeld waren en haar leven weer gesmeerd liep, begon dit steeds meer te wringen. Ze snakte naar intiem contact met een man, maar wist niet waar te beginnen. Zomaar een man van de straat aanspreken kon natuurlijk niet, en ze was ook niet echt een uitgaanstype. Maar ja, er waren ook nog andere gelegenheden. Vanavond was er een receptie op haar werk en ze had haar hoop daar een beetje op gevestigd. Er werkten veel mensen op kantoor en ze kende nog nauwelijks tien procent van alle werknemers. Er zou toch een aantrekkelijke jonge vent tussen moeten zitten?

Alexandra maakte zich die avond na het eten gereed voor de receptie. Ze trok een korte lichtpaarse jurk aan die toch gekleed stond. De jurk kwam tot halverwege haar dijen en liet het grootste gedeelte van haar benen bloot. Als ze bukte zou haar slipje wel te zien zijn, ze moest dus wel oppassen. De jurk had korte mouwtjes die alleen haar schouder bedekten. Eronder droeg ze een string in dezelfde kleur als haar jurk, die haar kontje mooi deed uitkomen en haar kale kutje net bedekte. Een beha trok ze niet aan, ze voelde zich dan wat bekneld op zo’n receptie en haar borsten hadden het niet nodig. Wel haalde ze de ringetjes uit haar tepels omdat die anders wel erg zichtbaar zouden zijn in haar jurk. Ze trok schoenen aan met kleine hakken, zodat haar kuiten mooi gespannen stonden en haar benen een nog mooiere vorm kregen. Ze maakte zich niet op, behalve een klein lijntje onder haar ogen en wat niet opvallende lippenstift. Ze bekeek zichzelf in de spiegel en was zeer tevreden. Ze zag een mooie zelfverzekerde vrouw, die evengoed 23 kon zijn. Ze zag er oogverblindend en vreselijk sexy uit, en ze had die air om zich die sommige vrouwen bezitten, waardoor ze er ondanks haar zeer uitdagende verschijning absoluut niet hoerig of ordinair uitzag. Alexandra nam de fiets naar haar werk. Onderweg werd ze nagefloten door een groepje opgeschoten jongens, wat haar trots maakte, want de jongens konden nauwelijks zestien zijn. Bij haar werk aangekomen maakte ze haar fiets vast in de stalling en ging door de hoofdingang naar binnen. “Goedemorgen, mevrouw van Zanten”, zei de portier vrolijk terwijl hij zijn blik over haar benen en duidelijk uitkomende borsten liet gaan, “de receptie is in het aquarium.” Het aquarium was de term die ze gebruikten voor het soutterrain, een gezellige café-achtig ingerichte ruimte met veel glas en waterpartijen met vissen. Alexandra liep naar beneden en ging het souterrain in. Het was al druk en ze herkende een aantal collega’s, maar ook heel veel onbekenden. Ze menge zich in het gezelschap en voelde veel blikken op haar gericht. Ze voelde zich een beetje opgelaten, want de meeste collega’s waren formeel gekleed en de vrouwen waren gekleder dan zij en bekeken haar met onverholen jaloerse blikken. Ineens voelde ze een tik op haar schouders. Ze keek om en keek in het opgewekte gezicht van Maartje, haar naaste collega. “Hoi Alex, leuk dat je er bent, wat zie je er prachtig uit zeg!” Maartje was een geschikte meid, betrouwbaar en gezellig en altijd in voor een praatje. “Wel een beetje gewaagd hoor, maar ja, jij kan het prima hebben.” Alexandra glimlachte en zei “Dankjewel, jij mag er trouwens ook zijn hoor.” Maartje keek haar dankbaar aan, hoewel ze wist dat het niet helemaal waar was. Samen liepen ze naar de bar en bestelden een drankje. “Best wel saai hoor die recepties hier altijd”, zei Maartje. “Maar als je met de juiste mensen omgaat kan het nog wel wat worden.” “Hoe bedoel je?”, antwoordde Alexandra, “met de collega’s van onze afdeling kan ik me dan niet voorstellen.” “Nee, maar dat bedoel ik nou juist. Je moet eens kennis maken met een paar mensen van marketing, die zijn heel geschikt. Vooral Carla, Willem en Hans zijn toffe lui met wie je alle kanten uitkunt.” Meteen na haar woorden stond Maartje op en nam Alexandra mee naar een hoekje van de ruimte, waar drie mensen met elkaar stonden te praten. “Hoi luitjes, mag ik jullie voorstellen aan Alexandra, een nieuwe collega?”, zei Maartje tegen hen. De drie collega’s namen haar indringend in zich op en lieten hun blikken over Alexandra’s benen en borsten gaan. Hun blikken bleven iets te lang op haar tepels gericht, waar Alexandra zich erg ongemakkelijk bij voelde. Door de schaamte werden haar tepels hard, wat door de stof van haar jurk heen duidelijk zichtbaar was. Alexandra werd rood, maar voor ze iets kon zeggen gaf de vrouw haar een hand en een zoen op haar wang en zei zacht in haar oor: “Hoi, ik ben Carla, leuk je te ontmoeten. Leuk dat je geen behaatje draagt, doe ik ook nooit.” Alexandra schrok een beetje van haar directheid, maar Carla lachte haar met een open blik toe die haar op haar gemak stelde. Carla was een aantrekkelijke jonge blonde vrouw van een jaar of dertig. Daarna stelden de mannen zich voor als Willem en Hans. De mannen schatte ze beiden achterin de dertig en het waren een beetje dezelfde types, lang en gespierd, met kort donkerblond haar en helblauwe ogen. Alexandra voelde zich meteen op haar gemak bij het groepje en ze werd ook direct als een van hen opgenomen. Binnen een uur was het of ze hen al jaren kende en waren de gesprekken ook al behoorlijk intiem geworden, het ging over relaties, het verschil tussen mannen en vrouwen en vooral over sex.